اثربخشی شبکه های استتار به دقت علمی و ماهیت هدفمند روش های ساخت آنها بستگی دارد. این فقط در مورد گذاشتن پوشش نیست. این یک پروژه مهندسی سیستماتیک است که تطبیق نوری، مدولاسیون مادون قرمز حرارتی، پنهان کاری رادار و سازگاری ساختاری را ادغام می کند. روش‌های تشخیص مختلف به قابلیت‌های استتار متفاوتی نیاز دارند. روش‌های ساخت باید متناسب با ویژگی‌های محیط هدف و انواع تهدید، پیاده‌سازی در لایه‌ها و با اقدامات جامع برای به حداکثر رساندن اثربخشی پنهان‌سازی باشد.
در ساخت استتار نور مرئی، روش اصلی شبیه سازی{0}}وفاداری بالا رنگ و بافت محیطی است. پیاده سازی ابتدا نیازمند جمع آوری پارامترهای رنگ و اطلاعات بافت پس زمینه هدف است. تجزیه و تحلیل طیفی رنگ های اولیه و ثانویه و الگوهای انتقال را تعیین می کند. سپس رنگ‌ها و فرآیندهای چاپی که این ویژگی‌ها را با دقت بازتولید می‌کنند انتخاب می‌شوند تا الگوهای مربوطه را روی سطح توری چاپ کنند. برای اطمینان از انتقال طبیعی برای پوشش{5}منطقه بزرگ، اغلب صفحات توری متعدد به هم متصل می‌شوند، با شیب در محل اتصالات برای جلوگیری از بلوک‌های رنگی ناگهانی یا علائم درز. استقرار در سایت همچنین باید تغییراتی را در زوایای نور در نظر بگیرد و در صورت نیاز با تنظیم دقیق محلی تکمیل شود، به طوری که سطح شبکه به طور یکپارچه با پس زمینه در زمان های مختلف و از زوایای مختلف ترکیب شود.
روش‌های ساخت استتار نزدیک-مادون قرمز بر روی ویژگی‌های بازتابی تطبیق تمرکز می‌کنند. از آنجایی که پوشش گیاهی و خاک دارای منحنی‌های بازتابی خاص در نوار مادون قرمز نزدیک هستند، فرآیند ساخت و ساز نیازمند انتخاب الیاف و مواد پوششی با بازتاب قابل کنترل در محدوده مادون قرمز نزدیک- است. این فرمول از طریق آزمایش تجربی تنظیم می شود تا اطمینان حاصل شود که منحنی بازتاب سطح مش با پس زمینه مطابقت دارد. این روش اغلب آزمایش‌های طیف‌سنج سایت را برای تأیید همسانی نزدیک-مادون قرمز بین مش استتار و پس‌زمینه ترکیب می‌کند و از تشخیص توسط تجهیزات شناسایی نوری و نزدیک{8}مادون قرمز اطمینان می‌دهد.
روش های ساخت استتار مادون قرمز حرارتی بر کنترل همزمان دما و انتشار تأکید دارند. در طول اجرا، یک لایه تنظیم کننده عایق یا رسانای حرارتی یا یک ماده با انتشار کم- به سطح مش اضافه می شود تا ویژگی های اینرسی حرارتی سطح و اتلاف گرما را تغییر دهد و دمای آن را با تغییرات دمای پس زمینه محیط سازگارتر کند. در محیط‌هایی با تفاوت‌های حرارتی بالا، مواد تغییر فاز یا ساختارهای ریز متخلخل را می‌توان برای بافر اختلاف دما و کاهش سیگنال‌های اختلاف دما گرفته‌شده توسط تصویرگرهای حرارتی تعبیه کرد. این روش نیازمند ارزیابی محدوده دمایی روزانه و فصلی قبل از استقرار برای تعیین پارامترهای مواد و روش‌های نصب است.
روش های ساخت استتار رادار بر طراحی جذب امواج الکترومغناطیسی و پراکندگی تکیه دارند. روش‌های متداول شامل ترکیب الیاف رسانا، الیاف کربن یا ذرات فریت در مش برای تشکیل ساختار جذب پهنای باند، یا ساختن سطح مش در یک آرایه هندسی خاص از واحدها برای تضعیف شدت امواج منعکس شده از طریق تداخل است. در طول اجرا، شبیه سازی الکترومغناطیسی و آزمایش میدانی برای باندهای فرکانس رادار تهدید اصلی، تنظیم نسبت مواد و اندازه واحدها برای اطمینان از کاهش سطح مقطع بازتابی به سطح ناچیز، مورد نیاز است.
روش‌های انطباق سازه در تمام سطوح، از جمله ترکیب سطوح مشبک سبک و{0} با استحکام بالا، اتصال مدولار و طراحی مکانیزم استقرار سریع، و درمان‌های سطحی که ضد باد، ضد باران و مقاوم در برابر پیری UV هستند، ادغام می‌شوند و عملکرد پایدار شبکه استتار را در میدان تضمین می‌کنند.
به طور خلاصه، ساخت شبکه های استتار یک پروژه چند رشته ای، چند- فنی و سیستماتیک است. تنها با اجرای طرح‌های تطبیق برای خواص رنگ، طیف، حرارتی و الکترومغناطیسی لایه به لایه، بر اساس ویژگی‌های تهدیدات شناسایی شده و محیط پس‌زمینه، می‌توان یک مانع پنهان قابل اعتماد و بادوام ایجاد کرد.
